Rozmnażanie


Nie tylko osoby posiadające hodowlę psów postanawiają rozmnożyć swoje zwierzęta. Często właściciele rasowych suk bardzo chcą doczekać się ich potomstwa. W tym celu wyszukują odpowiedniego reproduktora, dopuszczają do spotkania "pary", a potem patrzą, jak brzuszek ukochanej suni rośnie i rośnie, aż w końcu następuje rozwiązanie.

Psia ciąża trwa od 58 do 63 dni. Stwierdzenie, że nasza psina spodziewa się dzieci, jest możliwe najwcześniej po 24-32 dniach od momentu zapłodnienia. Oczywiście jeśli nasz pupil jest otyły lub zbyt impulsywny badanie palpacyjne może nie wystarczyć i wtedy dla potwierdzenia "stanu błogosławionego" można zrobić USG.

Warto zwrócić szczególną uwagę na to, by nasza suczka w czasie ciąży była prawidłowo odżywiona. W drugiej połowie ciąży zapotrzebowanie na pokarm może wzrosnąć nawet o 30–40%! Oczywiście nie powinno się tak dużych ilości jedzenia dawać w dwóch wielkich porcjach - lepiej rozbić je na 4-5 mniejszych. To pozwoli uniknąć nadmiernego obciążenia jamy brzusznej.

Szczególnie ważnym składnikiem pokarmowym dla ciężarnej suki jest wysokojakościowe białko. Można je dostarczyć w postaci mleka, sera białego, jajek, chudego mięsa. Poza tym lekarz może zalecić odpowiednie mieszanki mineralno-witaminowe. Warto urozmaicać dietę podając zwierzęciu warzywa, drożdże, a także niewielkie ilości mączki kostnej i oleju roślinnego.

Ciężarna suka powinna mieć zapewnioną dużą ilość ruchu, jednak nie można też w tej kwestii przesadzać.

Jak rozpoznać, że nadszedł już TEN MOMENT? Nie jest to takie trudne, ponieważ w ciele suczki zachodzą zmiany fizjologiczne - rozpulchnienie sromu, nabrzmienie gruczołów mlekowych, obniżenie temperatury ciała (nawet do 36 stopni). Poza tym można dostrzec, że suka staje się niespokojna, jej oddech przyspiesza, a serce bije szybciej.

Młode pieski rodzą się workach owodniowych. Matka sama przegryza je oraz pępowinę, a następnie wylizuje noworodki. Te z kolei starają się zdobyć źródło pokarmu i niezdarnie poruszają się w kierunku sutków. Kiedy już je odnajdą, natychmiast zaczynają ssać.

Najczęściej suce nie jest potrzebna wyraźna pomoc w porodzie. Powinno się ją głaskać i pocieszać, by czuła się bezpieczna - zwłaszcza, gdy to jej pierwszy miot. Czasami zdarza się, że suka nie przegryzie pępowiny - wtedy musimy ją przeciąć samodzielnie.

Rzadko w trakcie porodu konieczna jest pomoc lekarza. Interwencja weterynarza jest wymagana, gdy zanikną skurcze porodowe lub gdy po odejściu wód płodowych nie wystąpi akcja porodowa. Również nie wystąpienie porodu w określonym terminie powinno nas zaniepokoić - możliwe, że konieczne będzie wówczas cesarskie cięcie.