Choroby


Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że nawet jeśli otoczymy naszego amstaffa najlepszą opieką może on zachorować. Dlatego wszelkie niepokojące zachowania i symptomy trzeba traktować bardzo poważnie.

Pierwszym powodem do niepokoju jest spostrzeżenie, że nasz zwierzak zachowuje się inaczej niż zwykle. Wydaje się być przygnębiony, smutny, bez sił i energii do zabawy. Często towarzyszy temu brak apetytu, a także niechęć a nawet agresja wobec właściciela.

Jeśli pies da nam do zrozumienia, że nie wszystko jest z nim w porządku, powinniśmy przystąpić do szczegółowych oględzin. Pierwszym krokiem jest stwierdzenie, czy postawa ciała różni się od prawidłowej. Nienaturalne jego naprężenie może sygnalizować tężec, a szeroko rozstawione łapy i wyciągnięta szyją mogą świadczyć o tym, że zwierzę ma trudności z oddychaniem, a więc cierpi na zapalenie płuc lub opłucnej.

Warto na początek zmierzyć temperaturę ciała psa. Robi się to za pomocą zwykłego termometru lekarskiego, który po nasmarowaniu wazeliną umieszcza się w odbycie na ok. 5 minut. Zdrowy pies ma temperaturę w granicach 37,5-39,3*C. Jeśli jest ona podwyższona możemy podejrzewać zakażenie bakteryjne lub wirusowe. Temperatura obniżona świadczy o ogólnym wyniszczeniu, schorzeniach mózgu, zapaści, a czasem nawet agonii.

Następnie powinno się zbadać tętno chorego zwierzęcia, a także częstość oddechów. Normalne tętno psa wynosi 70-120 uderzeń na minutę, a ilość oddechów to 14-24 na minutę.

Jeżeli nasze wstępne badania potwierdzą obawy (wyniki odbiegają od normy) najlepiej udać się do weterynarza. On dokładnie zdiagnozuje i zaplanuje leczenie naszego pupila.

Warto wspomnieć, jakie choroby najczęściej przydarzają się psom.

Może nie każdy zdaje sobie z tego sprawę, ale zwierzęta - tak jak ludzie - mogą cierpieć na zaburzenia nerwicowe. Najczęstszym ich objawem jest lęk, któremu towarzyszy silne bicie serca, drżenie, przyśpieszony oddech, wzmożone napięcie mięśni. Częstym objawem nerwicy jest depresja.

Należy pamiętać o chorobach przenoszonych przez kleszcze - a więc o boreliozie, babeszjozie, erlichiozie, hemobartonelozie czy hepatozoozie. Potrafią mieć one bardzo ciężki przebieg prowadzący nawet do śmierci.

Czworonożni pupile mogą także cierpieć na:
  • atopowe zapalenie skóry
  • dysplazję stawów biodrowych
  • enostazę
  • ciążę urojoną
  • nosówkę
  • nużycę
  • przepuklinę pępkową
  • ropomacicze
  • skręt żołądka
  • zatrucia

Poza tym nasz psiak może paść ofiarą pasożytów - tasiemców, glist czy pcheł.